ในขณะที่ท้องฟ้าภาคเหนือถูกปกคลุมด้วยวิกฤตฝุ่นควัน PM 2.5 ที่ทวีความรุนแรงขึ้นทุกปี ผลกระทบนี้ไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่ปัญหาสุขภาพ แต่กำลังกลายเป็น "วิกฤตปากท้อง" ครั้งใหญ่ของทั้งคนและช้าง เมื่อ      นักท่องเที่ยวหายไปกว่า 50% ทำให้ปางช้างสูญเสียรายได้หลักที่เคยใช้หล่อเลี้ยงชีวิตช้างไทย

ผลกระทบที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน:

• ช้างขาดแคลนอาหาร: แม้การท่องเที่ยวจะซบเซา แต่ท้องของช้างที่หิวไม่ได้ลดลง ช้างหนึ่งเชือกยังคงต้องการอาหารมากถึง 200 - 300 กิโลกรัมต่อวัน 

• เกษตรกรขาดรายได้: พี่น้องเกษตรกรในพื้นที่ที่เคยส่งผลไม้และพืชไร่ให้ปางช้าง ต้องเผชิญกับภาวะผลผลิตตกค้าง ขายไม่ออก และไร้ช่องทางการจำหน่าย

• วงจรการเผาที่ทำลายลมหายใจ: เมื่อขายผลผลิตไม่ได้ และไม่มีงบประมาณในการจัดการซากพืช เกษตรกรจำนวนมากจึงจำเป็นต้องเลือกวิธี "เผาไร่" ทั้งต้นอ้อยและต้นข้าวโพด เพื่อเตรียมดินในฤดูกาลถัดไป ซึ่งยิ่งเป็นการซ้ำเติมปัญหาฝุ่นควันให้รุนแรงขึ้น